نحوه محاسبه کارمزد سبدگردانی

کارمزد ثابت

کارمزد ثابت در قراردادهای سبدگردانی با توجه به نوع اوراق بهادار موجود در پرتفوی مشتری، برای طبقه سهام برابر با ۲.۰~۱.۰ درصد و برای طبقه اوراق با درآمد ثابت برابر با ۱.۰~۰.۵ درصد در سال در نظر گرفته می‌شود (که البته به‌صورت روزانه در پایان هر روز تقویمی، به‌نفکیک نوع دارایی محاسبه و ذخیره آن لحاظ می‌شود).

از کارمزد ثابت معمولاً برای پوشش هزینه‌های ثابت سبدگردان، شامل هزینه‌های اجرایی (مانند هزینه‌های پرسنلی و اداری یا نرم‌افزاری) و هزینه‌های نظارتی (مانند حق‌الزحمه حسابرس و امین یا حق نظارت سازمان بورس) استفاده می‌شود.

کارمزد متغیر

برای محاسبه کارمزد متغیر یا کارمزد عملکرد (Performance-Based Fee) اگرچه می‌توان از روابط مختلفی استفاده کرد، اما مرسوم‌ترین آن در ایران (با توجه به سابقه تاریخی نرخ بهره و تورم) موسوم به رابطه ۲۰-۲۰ است؛ بدین معنی که تا ۲۰ درصد بازده در سال (نرخ موسوم به Hurdle Rate) از کارمزد متغیر معاف است، اما کارمزد متغیر سبدگردان از مازاد بازده (Excess Return) کسب‌شده (یعنی افزون بر ۲۰ درصد بازده مذکور در سال) برابر با ۲۰ درصد است. امکان تعریف کارمزد به‌صورت پلکانی نیز وجود دارد که معمولاً برای قرادادهای سبدگردانی با مبالغ بالا از آن استفاده می‌شود.

علاوه بر این، امکان تعریف کارمزد متغیر بر مبنای یک شاخص مشخص (مثل شاخص کل بازار بورس یا شاخص قیمت یک کالای خاص) نیز وجود دارد، اما در این صورت باید توجه داشت در صورتی که به‌عنوان مثال، بازده شاخص کل بورس طی یک سال منفی، اما بازده سبد مشتری به‌میزان کمتری نسبت به شاخص منفی باشد، به عملکرد سبدگردان کارمزد تعلق می‌گیرد (که البته منطقی هم هست، چرا که با توجه به مدیریت فعال پرتفوی، سبدگردان عملکرد بهتری نسبت به شاخص کل داشته است).

کارمزد متغیر (در صورت وجود)، بخش اصلی سود شرکت‌های سبدگردان را تشکیل می‌دهد.